Ah ile vah ile

2012 Playoff turlarının en iyi, en izlenesi serisi şüphesiz Grizzlies-Clippers serisiydi. Nitekim birbirlerine diş geçiremeyen iki rakip 7.maça kadar uzattı seriyi. Memphis niye kaybetti ya da Clippers nasıl kazandı (Clippers benchi mi demeliydim?) gibi sorulara cevap bulmak güç. Serinin geneline bakmak gerekir. Ama önce 7.maçın kısa bir analizi:

Clippers 41 yıllık tarihlerinde sadece 3.kez bir playoff serisi kazandı. Bunda aslan payını bench oyuncularına ve son çeyrekteki azimli oyunlarına vermek gerekir. K-Mart 11 sayısının 7’sini son çeyrekte attı. Nick Young(13), Mo Williams(9) ve Eric Bledsoe(8) toplam 41 sayıyla adeta tüm seri boyunca istikrarlı bir şekilde biri ikisi dursa diğer bench oyuncuları katkı yaptı (Reggie Evans ayısını da savunmasıyla unutmayalım).

Grizzlies tarafında ise playofflarda 7.maça çıkan evsahibi takımların %80’nin kazandığı bir istatistiği elinin tersiyle ittiler. Üstelik esas acı veren taraf Memphis’in ölümünün CP3’nin elinden gelmeyişiydi. Çoğu yazar Memphis’in seriyi 27 sayıdan kaybettikleri ilk maça bağladı. Bense buna katılmıyorum. LAC benci garip bir şekilde kritik anlarda buldukları sayılarla veya savunma oyunlarıyla kazandılar. İşte buna bir örnek. Bledsoe 1e 5 potaya yükleniyor ve sayıyı buluyor(?)...

Aslında iki takım da maç içinde birçok hata yaptı. Seriyi birbirlerine vermek için bayağı uğraştılar. Twitter’da bir yorum : “Oyun yapıları o kadar kötüydü ki; Clippers ve Grizzlies tarihte bir 7.maçta birbirlerini eleyen ilk takımlar olabilirlerdi.”  Bunun yanında Memphis takımın clutch oyuncusu olmasını beklediği Rudy Gay’den felaket ötesi bir performans aldı.  Marc Gasol seri 3-1 iken Memphis onu hatırlayınca devreye girdi ve onun sayesinde seriyi 3-3’e getirdi diyebiliriz. Lionel Hollins için ise seri korkunç geçti. Son maçın son çeyreğinde Z-Bo’yu kenarda tutması ve Arenas’ın sahada olması, verdiği kötü kararlardan yanlızca birkaçı.

Clippers'lılar maç sonunda Memphis taraftarlarının hazırladığı 'bebek Paul' resmini soyunma odasına getiriyor

İyisiyle kötüsüyle bu seneki playoffların en iyi serisini izledik şimdiye dek. Hatta post başlıklarımı “efsanevi” olarak attım ama seri ilerledikçe maalesef bu sözümden geri döndüm. İki takım özellikle Memphis, normal oyunlarını (normal sezondaki maçlarını) seri boyunca yansıtsalardı; yakın zamandaki 2009 Celtics-Bulls 1.tur 7. maça uzayan serideki lezzeti alabilecektik. Clippers yola devam ediyor. Tabii flop’lara da[1]. Duncan basket sonrası kendi yarısahasına dönerken arkasındaki Griffin’i görmüyor ve Griffin suratına çarpmış gibi fake’i yapınca Duncan ‘hadi evladım yemezler’diye Griffin’in başını okşuyor. (Olay 1.30'dan itibaren gelişiyor)

Sezon başındaki Lob City, oldu sana Flop City. İşin alavere dalavere ve alicengiz oyunları kısmını iyi yapıyor Clippers. Bunu da alışkanlık haline getirmek üzereler. İşin garibi Lakers taraftarları dışında herkesin sempatisinin olduğu bir takım niye ve nasıl oldu da playofflarda böyle bir strateji izliyor? Bazı oyuncular[2] ‘başarılı olabilemek için her yol mübahtır’ mentalitesinin en çirkin örneklerini sunuyorlar tüm dünyaya. Umarım bunlara devam etmezler. Yazık...

---

[1] Flopping; hakemi aldatmaca ve rakibe faul çaldırma anlayışına dayalı, futboldaki sarı kartın NBA’de karşılığı olmayan günümüz literatürüne girmiş yeni bir terim.

[2] Kendini yere atma meraklısı pek çok bünye olacak Clippers-Spurs serisinde (Blake Griffin, CP3, Ginobili). Twitter'da klasik bir oyunun yeni versiyonunu yaratmışlar: Herhangi bir oyuncu flop yaptığında bir shot içki içiyorsunuz.